Hoeveel inspraak hebben vrouwen over hun eigen bevalling?

Ik zat laatst op Facebook en kwam toen dit stukje tegen. Graag neem ik jullie mee in het leven van een hoogzwangere vrouw.

"Het overleg tussen de gynaecoloog en mijn vroedvrouw begon ontspannen. Toen duidelijk werd dat ze belde om afwijkende wensen van me te bespreken voor de stuitbevalling en af te stemmen daarover, werd ze binnen no time als activistisch bestempeld en was er geen ruimte meer voor uitwisseling. Zo pijnlijk. Inhoudelijk is er geen enkel onderwerp aangeraakt dat ik graag over het voetlicht gebracht had zien worden. Er is überhaupt niets van de inhoud besproken. Er werd niet gehoord dat ik bijzonder coöperatief ben, juist graag samenwerking en contact wil. Laatste zin en conclusie van de gyneacoloog was: "Mevrouw moet maar naar het AMC. Ze kan alleen hier terecht in geval van spoed, maar wees gewaarschuwd dat zal heel naar worden."

Wonderlijk toch hoe het aansnijden van zo’n beladen onderwerp als: de vrouw wil graag meedenken over haar eigen (stuit) bevalling kan resulteren in zo’n strijd. Het oordeel dat de vroedvrouw naar zich toe geslingerd kreeg, raakte mij diep. Nu is het aan mij om de verbinding te zoeken. Ik ga maandag met het ziekenhuis in gesprek. Open oog voor de ander, vrij van oordeel staat met stip op é én. Van daaruit kunnen we misschien toch nog aanraken wat ik graag wil met respect voor elkaars behoeftes."

Dit is een voorbeeld van een conflict met een ziekenhuis. Deze mevrouw kan heel goed met een afstand naar haar eigen situatie kijken en vanuit die afstand in gesprek gaan. Niet iedereen is daar zo goed in en wat doe je dan? Dan kun je een neutrale mediator inschakelen om het gesprek te begeleiden in dit soort situaties. Tijdens het gesprek gaan we op zoek naar de mogelijkheden en onmogelijkheden, maar vooral naar het gevoel van wederzijds respect en de erkenning van de persoon met de eigen wensen, want als patiënt kun je het gevoel hebben dat je geen inspraak hebt over wat er met je gebeurt en dat de dingen je overkomen. Natuurlijk wordt er bij spoed gehandeld en dan is er geen tijd voor inspraak, maar op alle andere momenten? Een duidelijke uitleg en ruimte voor inspraak en het uiten van eigen wensen zou in deze tijd toch de norm moeten zijn. In overleg is zó veel mogelijk en iedereen houdt daar een goed gevoel aan over. En met een goed gevoel een operatie of andere handeling ingaan, scheelt complicaties en dat is voor beide partijen wenselijk!