Deep democracy binnen mediationprocessen.

Deep democracy is een methode van besluitvorming waarbij alles gezegd mag worden, omdat dat goed is voor het proces. En dat leidt tot beter gedragen besluiten. Mediation is een manier van conflicthantering waarbij partijen uiteindelijk samen tot afspraken moeten komen die door beide partijen worden bepaald en gedragen. Deze twee methodes vullen elkaar vanuit mijn perspectief gezien goed aan, maar hoe werkt het?

Bij een conflict is ieder der partijen overtuigd van zijn of haar gelijk, ieders eigen waarheid is de énige echte waarheid. En dat is lastig, want vanuit die gedachte komt men niet verder. Wat daarom eerst bereikt dient te worden, is dat men accepteert dat de waarheid van de ander ook een waarheid is, ook al ben je het daarmee oneens. Vervolgens zeggen partijen alles wat er gezegd moet worden. Alles wordt op een grote hoop op tafel gelegd, want pas als alle boosheid, teleurstelling, verdriet, wantrouwen, angst etc. op tafel ligt, kan het verwerkt worden. En het liefst zo duidelijk mogelijk! De mediator herformuleert en maakt de stellingen nog stelliger. Bijv. 'Ik weet niet of ik je kan vertrouwen', wordt dan 'Ik kan je niet vertrouwen'. Alle emoties worden dus eerst vergroot en erger gemaakt. Na dit proces wordt besproken wat voor eenieder van het grootste belang is, de kernwaarden. En in die kernwaarden kunnen partijen elkaar vinden, omdat die herkenbaar zijn, waardoor ruimte ontstaat. En binnen die ruimte kan men nader tot elkaar komen en afspraken formuleren die aan ieders verwachtingen voldoen.